Ο Δρ. Δημήτρης Σαλαμπάσης μιλά για τη σύγχρονη τραπεζική, τις αναδυόμενες τεχνολογίες, τις προκλήσεις του μέλλοντος και το υπό διαμόρφωση τοπίο του χρηματοοικονοικό τομέα.

Στις ημέρες μας διεθνώς η εικόνα ενός τραπεζίτη να συνομιλεί απευθείας με έναν «πληροφορικάριο», έναν προγραμματιστή ή ακόμη και έναν hacker κάθε άλλο παρά γεννά ερωτήματα, αλλά αντιθέτως εντάσσεται σε ένα ιδιόμορφο μεν, day-to-day business δε. Ποιες τεχνολογίες προκρίνονται σήμερα στην συγκεκριμένη αγορά, πως εξηγείται πως το Open Banking δύναται να αποτελέσει ένα από τα next big things, γιατί οι τράπεζες θα πρέπει να αξιοποιήσουν το ΑΙ προς την κατεύθυνση ψηφιοποίησης των manual διαδικασιών τους, πως λειτουργεί το «έξυπνο» ασφαλιστήριο σε real time, πόσο πιθανή είναι η εξάλειψη του ανθρώπινου παράγοντα από τις χρηματοπιστωτικές διαδικασίες, γιατί το block chain έχει αναγκαιότητα από rebranding και ποια η πραγματική αξία του user experience στον τραπεζικό κλάδο;

Ο Δρ. Δημήτρης Σαλαμπάσης τολμά και θέτει τον δάκτυλον επί τον τύπον των (πολλών) ήλων…

Δρ. Σαλαμπάση ποια είναι η εικόνα που επικρατεί στο διεθνές τεχνολογικό περιβάλλον; Ποιες τάσεις ξεχωρίζουν και ποιοι τομείς ανθίζουν; 

Το FinTech ως τμήμα των financial services εμφανίζει τα τελευταία χρόνια σημαντική ανάπτυξη σε διεθνές επίπεδο, παρά το γεγονός ότι ο βαθμός ενίσχυσης από πλευράς επενδύσεων και εν γένει χρηματοδοτήσεων εταιρειών που δραστηριοποιούνται με την ανάπτυξη αντίστοιχων λύσεων και εφαρμογών, ακολουθεί αντιστρόφως ανάποδη τροχιά, ελέω της πανδημικής κρίσης και της συνολικότερης επιβράδυνσης των ρυθμών μετεξέλιξης του διεθνούς επιχειρηματικού και οικονομικού τοπίου. Βέβαια, την ίδια στιγμή παρατηρούμε πως οι όποιες επενδύσεις είναι περισσότερο στοχευμένες, όσο και πολύ καλά επεξεργασμένες. Κάτι, απολύτως λογικό, όσο τα κεφάλαια μειώνονται.

Έχουμε περάσει από την εποχή του hype, όταν και χρηματοδοτούνταν τα… πάντα, σε αυτήν της ωρίμανσης, της ενηλικίωσης, με τους επενδυτές να είναι απόλυτα ενημερωμένοι, αναζητώντας συγκεκριμένα χαρακτηριστικά στις λύσεις που βρίσκονται υπό διαμόρφωση, ενώ ιδιαίτερη έμφαση δίνεται και στην διαμόρφωση των επιχειρηματικών μοντέλων που υπόσχονται μεγαλύτερη, όσο και ταχύτερη κλιμάκωση.

Πλέον, η καινοτομία ως stand alone στοιχείο, δεν πείθει και ούτε μπορεί να σταθεί. Αντιθέτως, θα πρέπει να συνδυάζεται με την κάλυψη δεδομένων αναγκών στην αγορά και την δυνατότητα να είναι σε θέση να «οικοδομήσει» ένα business case έχοντας στον πυρήνα την προτεινόμενη λύση, προϊόν ή εφαρμογή. Το ίδιο, εξάλλου, λαμβάνει χώρα σήμερα και με όλες τις cutting-edge τεχνολογίες, όπως είναι λ.χ. η τεχνητή νοημοσύνη, το blockchain, το cloud κ.ά. Το δε momentum είναι κάτι παραπάνω από ευνοϊκό, όσο και θετικό.

Θεωρώ πως το μεγάλο «στοίχημα» του αμέσως επόμενου χρονικού διαστήματος βρίσκεται στον τομέα του open banking και της δυνατότητας που έχουν πλέον οι third-party providers να έχουν πρόσβαση σε δεδομένα

πελατών και να μπορούν να ανοίξουν την αγορά.

Μπορεί αυτή τη στιγμή το όλο εγχείρημα να βρίσκεται σεε νηπιακό επίπεδο, ωστόσο είναι σίγουρο πως πρόκειται να εξελιχθεί σε ένα από τα πλέον ελκυστικά, όσο και παραγωγικά next big thing στον ευρύτερο τομέα της χρηματοπιστωτικής αγοράς.

Την ίδια στιγμή, πολλές τράπεζες, αλλά και ηγέτιδες εταιρείες όπως λ.χ. οι Visa και Mastercard έχουν εστιάσει -πλέον- το mindset τους στην λογική της πλατφόρμας παροχής υπηρεσιών, υιοθετώντας ως active μοντέλο λειτουργίας την μετατροπή τους σε ένα hub ανάπτυξης και παροχής υπηρεσιών, μεταβαλλόμενοι τρόπων τινά σε ενορχηστρωτές οικοσυστημάτων.

Η διεθνής αγορά, παρακινούμενη και από τα μαθήματα της πανδημίας, εκφράζει έντονο ενδιαφέρον για τον τομέα των πληρωμών με τις ανέπαφες συναλλαγές, αυτές με την χρήση κινητού τηλεφώνου και των εν γένει m-πορτοφολιών, αλλά και το user identity να βρίσκονται στην πρώτη γραμμή των εξελίξεων.

Σε αυτό το πλαίσιο, μια συνεπαγόμενη συζήτηση που παρουσιάζει ζωηρό ενδιαφέρον και η οποία έχει πυροδοτηθεί έτι περαιτέρω από τις ιδιαίτερες συνθήκες που εισήχθησαν από την προ έτους έλευση της πανδημίας του κορωνοϊού, έχει να κάνει με την cashless κοινωνία.

Τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι αρκετά, από το τι σημαίνει για την ίδια την κοινωνία να λειτουργεί σε ένα τέτοιο καθεστώς, τι επιπτώσεις θα έχει στην καθημερινότητα επιχειρήσεων και πολιτών, πως μπορεί να αντιμετωπιστεί ο αναπόφευκτος αποκλεισμός που θα προκύψει για σημαντικό μέρος του πληθυσμού και δη για όσους αγνοούν την τεχνολογία ως enabler, πως θα μεταβληθεί η μονοσήμαντη συνήθεια και κουλτούρα των εγχρήματων συναλλαγών κ.ο.κ.

Το τελευταίο χρονικό διάστημα σημαντικό ενδιαφέρον παρουσιάζει και ο τομέας των ψηφιακών νομισμάτων και δη σε ότι έχει να κάνει με αυτά των κεντρικών τραπεζών (Central Bank Digital Currencies). Κι αυτό, όχι τόσο από τη σκοπιά του blockchain και των κρυπτονομισμάτων, αλλά από αυτήν μιας νέας στρατηγικής σχετικά με το πώς μπορεί να υπάρχει στην αγορά λ.χ. ένα ψηφιακό ευρώ, δολάρια, λίρα, γιέν κ.ά. Μάλιστα, τόσο η Ευρωπαϊκή Ένωση, όσο και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ECB) έχουν προβεί σε πλήθος ερευνών και βρίσκονται στο επόμενο στάδιο, αυτό της επεξεργασίας μια πιο συνεκτικής στρατηγικής επί του θέματος.

Εδώ, στην Αυστραλία, βρίσκονται σε πρωτόλειο στάδιο, καθώς έχουν στρέψει το ενδιαφέρον τους στην αναζήτηση proof of concepts σχετικά με το πώς μπορεί να λειτουργήσει ο μηχανισμός, τι είδους τεχνολογία απαιτείται, πως διαμορφώνεται το ρυθμιστικό πλαίσιο κ.ο.κ.

Δεν θα αποτελέσει έκπληξη εάν σας αναφέρω πως ο τομέας του cloud και δη σε όρους infrastructure είναι διαρκώς αναπτυσσόμενος, γεννώντας διαρκώς ιδέες καθώς δύσκολα μπορεί να περιοριστεί σε συγκεκριμένα όσο και προκαθορισμένα πλαίσια.

Η δε τεχνητή νοημοσύνη (AI) αποτελεί game-changer και καταλύτη δραστικών αλλαγών όχι μόνο στον τρόπο με τον οποίο επεξεργαζόμαστε, διαχειριζόμαστε και αξιοποιούμε τα δεδομένα, αλλά και στο πως αντιλαμβανόμαστε την ανάλυσή τους.

Σε δεύτερη «ανάγνωση», η quantum τεχνολογία αναμένεται να μας προσφέρει εντελώς νέα οπτική σε μια σειρά από επιμέρους επιστημονικούς τομείς, ωστόσο έχει μπροστά της τουλάχιστον μια πενταετία «ωρίμανσης» και μια δεκαετία έως ότου παράγει απτά αποτελέσματα και αποδεκτά use cases.

Αναφερθήκατε στο Open Banking. Θεωρείτε πως βρισκόμαστε ενόψει ταχύτερης ή “επιθετικότερης” υιοθέτησής του από την πλευρά των “παραδοσιακών” τραπεζικών ιδρυμάτων;

Οφείλω να ομολογήσω πως το Open Banking αποτελεί την παρούσα χρονική στιγμή ένα από τα πλέον νευραλγικά τμήματα της σύγχρονης τραπεζικής, καθώς επιτρέπει στον κλάδο να διευρυνθεί, για παράδειγμα όταν ένας third-party provider δύναται να αποκτήσει πρόσβαση και να αξιοποιήσει τα δεδομένα πελατών τραπεζών, μεταβάλλοντας την λογική της κατοχής των δεδομένων που με την σειρά της περνά στον πελάτη. Εξυπακούεται πως κάτι τέτοιο διακρίνεται και από σημεία αυξημένου ρίσκου και επικινδυνότητας, τα οποία απαιτούν αυξημένα επίπεδα ασφάλειας.

Παράλληλα, μέσω του Open Banking θα ενταθεί ακόμη περισσότερο η αναζήτηση καινοτομίας, με την αντίστοιχη ανάπτυξη λύσεων, προϊόντων και εφαρμογών που με την σειρά τους οδηγούν στην καθιέρωση νέων λειτουργικών μοντέλων. Τα πάντα εξαρτώνται από το θεσμικό πλαίσιο, καθώς δίχως αυτό δεν δύναται να προχωρήσει δυναμικά η υπόθεση του Open Banking. Για παράδειγμα, στην Αυστραλία επελέγη η ανάποδη (από την συνήθη) λογική, να δομηθεί ένα θεσμικό πλαίσιο διαχείρισης των δεδομένων -το οποίο βρίσκεται εν ισχύ από την 1η Ιουλίου του περασμένου έτους- και εν συνεχεία να πέσει το βάρος προς τον χρηματοπιστωτικό τομέα προκειμένου να προβεί στις ανάλογες κινήσεις.

Σύμφωνα με το Αυστραλιανό πλαίσιο, μόνο οι 4 “συστημικές” τράπεζες επιβάλλεται να ανοίγουν σε APIs τα δεδομένα τους. Κι αυτό, όμως, μόνο σε  third parties που έχουν αδειοδοτηθεί ειδικά για αυτό το σκοπό. Το ζήτημα είναι τι είδους δεδομένα «ανοίγεις», προς ποιους, πότε και γιατί, τοι APIs χρησιμοποιείς κ.ο.κ. Η Ευρώπη επέλεξε να ακολουθήσει την εντελώς αντίθετη στρατηγική, για αυτό και έχει ωριμάσει ταχύτερα σε συγκεκριμένες χώρες, όπως λ.χ. στην Μεγάλη Βρετανία.

Η τεχνολογία του blockchain πέρασε από ποικίλα στάδια, έχοντας ως κοινό παρανομαστή την αμφισβήτηση και ενδεχομένως την κακεντρέχεια. Πλέον, σε ποιο σημείο εκτιμάτε πως βρίσκεται σήμερα εντός του πλαισίου της χρηματοπιστωτικής βιομηχανίας;

Πράγματι, το blockchain έπεσe θύμα έντονης παραπληροφόρησης σε ότι αφορά την λειτουργία, την σημασία και το ίδιο το περιεχόμενο του στο συνολικότερο χρηματοοικονομικό γίγνεσθαι. Πολλοί, αδυνατούσαν να αντιληφθούν πως επρόκειτο για μια τεχνολογία, συνδέοντας το με τα κρυπτονομίσματα! Βλέπετε, το πρώτο συνθετικό του όρου (κρυπτο-) αρκούσε για να «γεννήσει» αρνητικά συναισθήματα, «κερδίζοντας» αυτομάτως μια «ρετσινιά» που ακόμη και σήμερα είναι κάτι παραπάνω από ορατή.

Καθώς, λοιπόν, το blockchain ήταν άμεσα συνδεδεμένο ως enabling τεχνολογία, κρίθηκε κι αυτό ως ένοχο στη συνείδηση κάθε μη-σχετικού. Προσθέστε και το γεγονός πως η φιλοσοφία του τελευταίου βασίζεται πρωτίστως στην αποκεντροποίηση, γεγονός που αντιτίθεται στην παγιωμένη αντίληψη των κεντρικοποιημένων αρχιτεκτονικών, και αυτομάτως έχετε μπροστά σας ανάγλυφα το αρνητικό branding μιας τεχνολογίας.

Ευτυχώς, σήμερα βιώνουμε μια περίοδο σχετικής ωριμότητας, καθώς σε αυτό συνέβαλε και το ίδιο το blockchain δια μέσω της αξιοποίησής του για την διευκόλυνση και απλοποίηση μιας σειράς από τραπεζικές εργασίες (λ.χ. στιγμιαία μεταφορά χρημάτων, payments).

Πλέον, οι συζητήσεις με τα αρμόδια τραπεζικά στελέχη περί του blockchain, μόλις το 10% του ενδιαφέροντός τους περιστρέφεται γύρω από την τεχνολογία αυτή καθ’ εαυτή. Το υπόλοιπο, συντριπτικό ποσοστό σχετίζεται με το τι κάνει και πως μπορεί να αξιοποιηθεί product ή service-wise. Μάλιστα, σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο συμμετέχουμε σε think tank προκειμένου να καταλήξουμε σε use cases, τα οποία δεν θα ενδυναμώσουν απλά το αποτύπωμα της συγκεκριμένης τεχνολογίας στον τραπεζικό κλάδο, αλλά θα προσθέσουν αξία στην συνολικότερη δομή του.

Τα τελευταία χρόνια η διείσδυση της τεχνητής νοημοσύνης (ΑΙ) στον χρηματοοικονομικό κλάδο δείχνει να είναι έντονη, πολυεπίπεδη και με πολλές εκφάνσεις. Θεωρείτε πως στην ολότητά της είναι σε θέση να υποκαταστήσει τον ανθρώπινο παράγοντα; 

Δίχως να ακολουθήσω την μονόπλευρη λογική του “λευκού” ή του “μαύρου”, θα έλεγα πως μια πειστική απάντηση μπορεί να δοθεί εάν κάποιος κοιτάξει τι συμβαίνει σε εξειδικευμένους μεν, υψηλής αξίας και πιστότητας δε επιμέρους τομείς, όπως λ.χ. στο Wealth Management ή στο Investment Banking, όπου οι ενδιαφερόμενοι πελάτες επιζητούν την ανθρώπινη διάδραση, καθώς από μια τους πράξη μπορεί να κριθεί σημαντικό μέρος του μελλοντικού τους wellbeing.

Σήμερα, η πλειοψηφία των τραπεζών έχουν επικεντρωθεί ως προς το ΑΙ στην διευκόλυνση της πρόσβασης προς τις υπηρεσίες, όπως συμβαίνει με την αξιοποίηση των chatbots, των ολογραμμάτων κ.ά. Όλα αυτά, βέβαια, εκ της διαμόρφωσής τους διακρίνονται από συγκεκριμένο και διόλου ευρύ φάσμα κινήσεων ή ερωταπαντήσεων, γεγονός που αυτομάτως υποβιβάζει την αξία και την εν γένει σημασία τους από τους ίδιους τους πελάτες.

Δεν θεωρώ, λοιπόν, πως η ανάγκη για ανθρώπινη επαφή στους χρηματοπιστωτικούς κόλπους θα εξαλειφθεί, όσο και εάν εξελιχθεί η τεχνολογία. Μπορεί να περιοριστεί ή να σχετίζεται με συγκεκριμένα ζητήματα, ωστόσο θα είναι πάντοτε παρούσα. Ιδανικά, η τεχνητή νοημοσύνη θα πρέπει να αξιοποιήσει το εύρος, το πλήθος και την ισχύ των δεδομένων, προκειμένου με την δύναμη της ανάλυσης να εξάγει εκείνα τα αποτελέσματα δια μέσω των οποίων όσοι λαμβάνουν αποφάσεις να κάνουν πιο ποιοτική, όσο και αποτελεσματικότερη δουλειά προς όφελος των πελατών τους.

Παράλληλα, το ΑΙ μπορεί να αξιοποιηθεί ώστε να κάνει πιο «ευφυή» άπειρες λειτουργίες που κινούνται κατά μήκος (front και back office) ενός χρηματοπιστωτικού οργανισμού, να κάνει διαχειρίσιμη για τις ίδιες τις τράπεζες την νομοθεσία και τα Κανονιστικά πλαίσια, να μετατρέψει την διαδικασία του reporting σε πραγματικά αποτελεσματικό “εργαλείο” κ.ο.κ.

Θα παρότρυνα τις τράπεζες να καταγράψουν τις χειρωνακτικές εργασίες τις οποίες εφαρμόζουν ακόμη και σήμερα, προκειμένου να τις ψηφιοποιήσουν μέσω της τεχνολογίας της τεχνητής νοημοσύνης, αυτοματοποιώντας την ίδια τους την λειτουργία.

Across the board γίνεται αναφορά στην σημασία του user experience για την επιτυχημένη διαδικασία απόκτησης, διατήρησης ή και ανάκτησης πελατών. Σας βρίσκει σύμφωνο η προσοχή που δίνεται στον συγκεκριμένο παράγοντα;

Θεωρώ πως η εμπειρία του χρήστη δεν έχει τέτοια δυναμική ώστε από μόνη της να διασφαλίσει την κλιμάκωση των ίδιων των επιχειρηματικών μοντέλων. Μάλιστα, στον τομέα της τραπεζικής σταθμίζω σχετικά χαμηλά το user experience στην αξιακή κλίμακα του ίδιου του πελάτη, προκρίνοντας το value proposition που του προτείνεται. Τολμώ δε να ισχυριστώ, πως η παρεχόμενη αξία αποτελεί το «κλειδί» που οδηγεί στη Γη της Επαγγελίας των πελατών!

Επιπροσθέτως, με την πανσπερμία του προφίλ των δυνητικών πελατών που βρίσκονται εκεί έξω, είναι δεδομένο πως πλειάδα εξ’ αυτών ενδιαφέρονται μόνο για το τελικό προϊόν / offering και όχι για το απ’ άκρη σε άκρη journey. Κάποιοι, αξιοποιούν μόνο ένα τμήμα του τελευταίου. Άρα, η συνολική εμπειρία είναι αδύνατον να βιωθεί και κατ’ επέκταση να αποκτήσει τον παραμικρό βαθμό επίδρασης, ενώ παρατηρείται πως υπάρχουν πολλαπλά plug-ins στο value chain που πρέπει να ληφθούν υπόψη από τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα κατά την διαδικασία του σχεδιασμού των στρατηγικών προσέγγισης των πελατών.

Πολλοί παράγοντες της χρηματοπιστωτικής αγοράς θεωρούν πως η τεχνολογία έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο ώστε να είναι σε θέση να μπορεί να υλοποιήσει άμεσα, με ταχύτητα, αποτελεσματικότητα και λελογισμένο κόστος κάθε business-wise «θέλω» τους. Το ερώτημα, όμως, είναι γιατί σε πλείστες περιπτώσεις εμφανίζονται ανεξήγητες καθυστερήσεις.

Ξέρετε, έχουμε ξεφύγει από την εποχή κατά την οποία είχαμε τυχόν αμφιβολίες σχετικά με το εύρος, το βάθος, την αποτελεσματικότητα, αλλά και τις δυνατότητες της τεχνολογίας, καθώς αυτές είναι αδιαμφισβήτητες όσο και δίχως όριο. Πλέον, το ζητούμενο έχει να κάνει με την ανάδυση απτών business και use cases, τα οποία θα εξυπηρετούνται ή θα βασίζονται στην τεχνολογία. Πράγματι, σε ορισμένες περιπτώσεις καταγράφεται μια χρονική υστέρηση των εξελίξεων σε συνάρτηση με τα offerings που παράσχει η τεχνολογία, ωστόσο σε αυτή την πραγματικότητα σημαντικό ρόλο παίζει το ρυθμιστικό κομμάτι. Κι αυτό, καθώς υπάρχουν τεράστιοι όσο και πολύπλοκοι μηχανισμοί που «σαρώνουν» κάθε ενεχόμενη πτυχή: Από το ποια τεχνολογία χρησιμοποιείται μέχρι πως και γιατί γίνεται μια συγκεκριμένη διαχείριση των ιδιαίτερα πλούσιων δεδομένων που παράγονται σε κάθε διάδραση ενός χρηματοπιστωτικού ιδρύματος.

Αποτελεί κοινό τόπο πως τα δεδομένα ενέχουν την αξία που είχε το πετρέλαιο κατά τις προηγούμενες δεκαετίες. Πως επιχειρούν να τα αξιοποιήσουν οι οργανωμένοι χρηματοοικονομικοί παράγοντες;  

Πράγματι, τα δεδομένα αποτελούν το όχημα μέσω του οποίου κινείται ο κόσμος! Επιχειρηματικά, μα και κοινωνιολογικά. Οι δε δυνατότητες που εμπεριέχουν τα δεδομένα, αποτελώντας πεδίο περαιτέρω διείσδυσης και ανάπτυξης, είναι πραγματικά αδιανόητες για τον κοινό νου.

Και δεν αναφέρομαι αποκλειστικά στα φυσικά δεδομένα, αλλά και στα εναλλακτικά.

Για παράδειγμα, ένα portfolio που διαμορφώνεται για ασφαλιστικά και επενδυτικά προϊόντα, μπορεί να λαμβάνει και να επεξεργάζεται δεδομένα σχετικά με το επίπεδο μόρφωσης, τις σπουδές, το θρήσκευμα, την social media έκθεση του ενδιαφερόμενου κ.ο.κ.Δεδομένα που κινούνται πέραν της καθαρόαιμης financial στόχευσης, με βάση τα οποία και ανοίγονται πολλοί, όσο και εντελώς καινούριοι ορίζοντες για όσους αναλαμβάνουν να αξιοποιήσουν το αποτέλεσμα της ανάλυσής τους.

Σήμερα, συνεργαζόμαστε με ασφαλιστικές εταιρείες έχοντας αναπτύξει και πειραματιζόμενοι με “έξυπνα” συμβόλαια, με την βοήθεια του blockchain. Μέσω wearables λ.χ. ανιχνεύουν την οδηγική συμπεριφορά του πελάτη όπως προκύπτει από τους χτύπους της καρδιάς και άλλες λειτουργίες του οργανισμού, ενώ μέσω geolocation γνωρίζουν σε πραγματικό χρόνο που βρίσκομαι. Αυτομάτως, τα δεδομένα που προκύπτουν, μπορεί να καταδεικνύουν έναν οδηγό ο οποίος ενδεχομένως να είναι κουρασμένος ή στρεσαρισμένος και άρα να αυξάνεται το ασφαλιστικό ρίσκο κατά Χ%. Αποτέλεσμα; Δίνεται σήμα στο «έξυπνο» συμβόλαιο προκειμένου να αναπροσαρμόσει το premium του ασφαλίστρου! Και όλα αυτά, σε real time, δίχως να υπάρχει η παραμικρή εμπλοκή ή παρουσία φυσικού προσώπου. Αντιθέτως, αξιοποιούνται με αυτοματοποιημένο τρόπο δεδομένα, machine learning, AI κ.ο.κ.

Πρόσφατα είχαμε συζητήσεις με μια σειρά από παράγοντες στην Κίνα σχετικά με ένα project μέσω του οποίου ο χρήστης μπορούσε να πληρώσει για προκαθορισμένες συναλλαγές μέσω του χαμόγελού του! Όσο κι εάν ηχεί άκρως περίεργο με έντονα sci-fi χαρακτηριστικά, εντούτοις όμως το χαμόγελο ενός ανθρώπου, όπως και το ίδιο του το σώμα, ενέχει το ρόλο μιας βάσης δεδομένων, που με τη σειρά του συνθέτει το digital identity κάθε ενός ξεχωριστά.

Το προαναφερθέν project συνδέει μοναδικά χαρακτηριστικά του ατόμου, όπως στην προκειμένη περίπτωση είναι το χαμόγελό του, με την πιστωτική του κάρτα ή τον τραπεζικό του λογαριασμό. Οπότε, ο ενδιαφερόμενος δεν έχει παρά να χαμογελάσει σε μια κάμερα και αυτομάτως γίνεται η χρέωση για την αγορά ενός προϊόντος ή μιας υπηρεσίας.

Πλέον, όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, η… μπάλα βρίσκεται στο «γήπεδο» των επιχειρήσεων και οργανισμών, καθώς επαφίεται αποκλειστικά στην διακριτική τους ευχέρεια να αναπτύξουν τους κατάλληλους αλγόριθμους προκειμένου να επεξεργαστούν τα δεδομένα με τέτοιο τρόπο, που θα τους αποκαλύψουν συγκεκριμένες ανάγκες των πελατών, δυνητικών είτε  υφιστάμενων, και κατ’ επέκταση θα τους οδηγήσουν στον σχεδιασμό νέων προϊόντων.

Ποιος είναι ο Δρ. Δημήτρης Σαλαμπάσης

Ο Δρ. Δημήτρης Σαλαμπάσης, είναι Διευθυντής, Master of Financial Technologies και Καθηγητής FinTech Innovation and Entrepreneurship στο AACSB Internationally-Accredited Swinburne Business School, στην Μελβούρνη της Αυστραλίας.

Επιπροσθέτως, είναι Επισκέπτης Καθηγητής FinTech στο Πανεπιστήμιο του Québec στον Καναδά, Blockchain και FinTech Fellow στο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών Επιστημών της Σιγκαπούρης, καθώς επίσης και Επισκέπτης Καθηγητής στην Σχολή Διοίκησης του Fribourg στην Ελβετία.

Παράλληλα, ο Δρ. Σαλαμπάσης αποτελεί Senior Associate και μέντορας στο Ινστιτούτο Διευθυντικών Στελεχών της Αυστραλίας (Australian Institute of Company Directors – MAICD), αλλά και στο Ινστιτούτο Χρηματοοικονομικών Υπηρεσιών της Αυστραλίας και Ασίας (Financial Services Institute of Australasia – FINSIA) and Mentor.